25 juni. Elko – Reno. Afstand 600 km in ca. 9 uur

  

Ja, ja. Was Elko een gokpaleis. Reno is dat natuurlijk helemaal. Maar daarover later meer. De weg ernaar toe kunnen we ook nog wel even beschrijven. Elko is een groene stad. Maar ben je eenmaal het met water in leven gehouden gebied weer uit, dan is het toch echt weer droge vallei na droge vallei. Wel nog een leukje, twee dagen terug. In een van de valleien voor Elko, komen we dus weer over zo’n ridge. Een groen uitzicht straalde ons te gemoet. Nijver landbouw gebied (alleen mogelijk door de kunstmatige beregening). Staat er een groot bord aan de kant van de weg als entree naar de ranch: Welcome to the de Groot Ranch!! Echte Dutchies. Zo grappig om te zien.

Deze dag reden we door het Shoshone Mountain gebied. Dit is op en top Nevada, warm en droog, veel Indianen reservaten. Dit met de bijbehorende temperatuur van 40 C buiten en natuurlijk nog iets warmer in de auto. Pfft. De zon staat bijn loodrecht boven ons, het is natuurlijk ook 25 juni dus hij staat ook op zijn noordelijkste hoge punt. We zitten hier hemelsbreed op de hoogte van de noord Sahara. Ja, ja nog een Regularity, waarvan Mick in zijn auto al zei: “Oei, geen MG traject” . Klopt. Dus kal aan gedaan en niet op deze tijdsrit gelet. 1 minuur 26 seconden langer erover gedaan dan de sneltsten!!  Overal zien we in de droge vlakten zandtornado’s ontstaan en ik heb er een kunnen fotograferen! 

hier is het nog maar 40 C, ook pfft


 

De tweede proef ging ons beter af.  

Op weg naar onze uitkloktijd stond er langs de weg een bordje: Wild uitzichtspunt met een afbeelding van een steenbok daarbij. Dan denk je ja, ja, zal wel in deze hittel laat geen beest zich zien ( alleen chipmuncks, ground dogs met een ‘deathwish’ die voor de auto nog even willen oversteken – vandaag 2 gemist, die leven nog-). Toch maar even om me heen gekeken. En ja hoor staan er op de rotsen zekr 8 tot 10 steenbokken. Met de grote camera betere foto’s gemaakt. Iphone had ook last van de hitte en kon het allemaal niet meer scherp zien. Een kilometer of 20 daarna zien we opeens een uitgestrekte zoutvlakte. Alles aanwezig hier!! 

Jawel, uit een rijdende auto!

  

Beetje lastig maar helemaal bovenop de rots stan ze. Iphone had hitte probleempjes…


   
De warmte speelt heel veel auto’s parten. Op iedere stop liggen de Technische mannen wel onder enkele auto’s te sleutelen.  En tijdens stops staan alle motorkappen open om de hitte maar een beetje te laten wegwaaien. Maar ook serieuzere zaken. De motor van de Porsche van een Zwitsers stel is in brand gevlogen (liep op drie cilinders door een verbrande klep). Kon nog net op tijd worden geblust’ maar toch. Er is hier ehtanol aan de benzine toegevoegd om de emmissie te verbeteren. Daardoor wordt de boel gewoon te warm. Je kan wel Octaan booster toevoegen maar voor sommige auto’s is dat niet voldoen. Bij de MG helpt het tot nu toe wel. De hele oude Rolls Royce Phantom II uit 1934 van vader en zoon Sia uit Maleisië heeft heel veel problemen (kokende benzine). We hopen dat ze deze rustdag de oude Rolls nog kunnen laten fixen en zo de laatste twee dagen nog mee kunnen rijden naar de finish. We hadden deze dag een vroege laatste uitkloktijd (14h) om nog via een toeristische route langs Virginia City te rijden. Dit hebben we niet gedaan vanwege de hitte en een lange stijle klim in die route (je moet de problemen ook niet naar je toe halen). Om de boel niet te laten overkoken zijn wij met de de Haasjes over de snelweg gegaan. Dit ging ook al in de richting van wat de MG aan hitte kon verwerken, maar de water en olietemperatuur bleven gelukkig constant op een wat hoger niveau. Dus eiegenlijk geen problemen. De Mercedes van Mick en Grace heeft wel een benzine toevoerproblemen. Te hete brandstof, dus maar het zekere voor het onzekere genomen en samen naar Reno karren. Komen we op de rondweg in Reno; houdt de Mercedes er midden op een oprit naar een grote weg mee op. Dood eng maar gelukkig reden de auto’s niet zo hard als op een gewone snelweg. Na vijf minuten ‘cooldown’ wilde het ding wel naar het hotel gelukkig. Dus nu in Reno.

Het hotel is onvoorstelbaar. Wat een KITSCHPALEIS van de hoogste orde.  Natuurlijk wordt het geld hier verdient met gokken. Net als in Elko. Het aantrekkelijke voor de gokkende Amerikaan is dat ze er mogen roken en drinken tijdens het gokken. Dus hangt het hele dagen en nachten rokend en wisky’s drinkend aan de electronische slotmachines. Onvoorstelbaar. De inrichting van dit hotel is ook van een over the top orde. Een televisie met een klassieke schilderijrand erom heen. Barok uitgevoerde schemerlampen en dimknoppen voor alle lampen (kost veel tijd en ergernis om een lamp aan te krijgen). Goudstatijnen bedsprei en dito kussens… TV in de badkamer. Ook zo essentieel. Bubblebad. Wij zitten op de 15de etage en kijken op het zwemparadijs uit op de binnenplaats. Het hele complex is marmer wat de klok slaat. Onderweg naar een van de vele restaurant in het hotel kom je langs twee ‘ Wedding Chapels’; kan je fijn op satijnen stoeltjes trouwen…. (in stemmig beige en bruin). Hier een foto van de entree voor de auto’s. Heaven!!

  
Nou morgen naar Eureka. Het woord alleen al. Daar kunnen we met onze voeten in de Pacific staan!! We houden jullie op de hoogte!!

Advertenties

3 gedachtes over “25 juni. Elko – Reno. Afstand 600 km in ca. 9 uur

  1. Eureka. Kan de Mg zijn voetjes ook even afkoelen. Fantastisch dat jullie nauwelijks problemen hebben ondervonden. Ligt ongetwijfeld aan de navigeuse die het beestje geen yard te veel heeft laten rijden. Geniet van de laatste dagen en zeker San Francisco. Tot op Schiphol

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s